نشان اعتماد، سیب سبز، پی‌ام‌اس و زگیل!

نشان ناییدیه سازمان غذا و دارو
این نشانه، مربوط به سازمان غذا و دارو است و شرکت‌ها موظف هستند آن را روی بسته‌بندی محصولات غذایی‌شان حتما درج کنند. در قوانینش هم اینطور آمده که باید در جایی قابل دید باشد و همینطور رنگ آن را نباید تغییر داد و چند مورد دیگر...

 

نمی‌خواهم درباره خود نشانه (لوگو) صحبتی بکنم، که زبانم قاصر است! فقط بخوانید که در وبسایت ایرنا درباره‌اش چه گفته‌اند:

نشان سازمان غذا و دارو با تصویر سیب رنگی است که بخش سمت راست آن آبی و سمت چپ به شکل برگ با رنگ سبز می باشد. برگ وسط آرم به صورت یک چشم طراحی شده است که نمادی از وظیفه نظارتی سازمان غذا و دارو است و برگ نیز به عنوان نماد رویش و زندگی نظارتی که سعی در حفظ و ارتقای سلامت مصرف کننده دارد در نظر گرفته شده است. برگ سبز رنگ دوم که در بالای نماد قرار داده شده است، نشان دهنده خط مشی متعالی سازمان بوده و روند ارتقای سازمان را نشان می دهد. به طور کلی مبنای طراحی آرم سازمان غذا و دارو بر اساس (…) و تداعی سیب به عنوان نماد سلامتی است. در نیمه چپ آرم از حرف F لاتین، حرف اول کلمه FOOD و به معنای غذا استفاده شده است. در نیمه راست نماد نیز حرف D نخستین حرف کلمه DRUG به معنای دارو است و در نهایت شکل کلی آرم نشانگر F.D.O مخفف سازمان غذا و دارو (ORGANIZATION FOOD AND DRUG ) است.

نشان سازمان غذا و دارو در کنار جدول ارزش غذایی
نشان سازمان غذا و دارو در کنار جدول ارزش غذایی

بله، می‌دانم که انگشت به دهان مانده‌اید! بگذارید بگذریم از اینکه چطور این همه مفاهیم غنی‌، چون «چشم» و «خط مشی متعالی» و مخصوصا آن نام‌ مقدس در آن شکل برگ مانند دیده شده است و چه و چه و چه؛ در این مطلب صرفا بیایید از یک زاویه دیگر به موضوع نگاه کنیم: این نشانه قرار است روی همه‌ی بسته‌بندی‌های مواد غذایی ما درج شود (همه آنهایی که تاییدیه از سازمان غذا و دارو دارند). این یعنی این نشانه، یا شاید بهتر باشد بگویم این شکل بی‌قواره، باید در بی‌شمار طرح‌های لیبل و بسته‌بندی محصولات متنوع جای بگیرد. مثل اینکه یک زگیل به شما بدهند و بگویند این را روی صورت هر کسی که ازش عکاسی کردی باید قرار بدهی! حالا شاید خیلی از طراحان سعی کنند آن را در پشت گردن یا گوش جای بدهند که توی چشم نباشد! اما چه می‌شد اگر بجای این «زگیل» یک «تاتوی خوشگل، ساده و دوست‌داشتنی» داشتیم؟ حالا که بنا بر این است که این نشان (آرم یا لوگو) را همه ببینند، که درستش هم همین است، چرا نباید یک طرحی داشته باشد که بتوان آن را در هر سبکی از طراحی گنجاند؟ حتما باید زار بزند؟ اصلا چرا باید همچین نشانه‌ای با چنین کارکردی، رنگی باشد؟ چرا باید این همه فرم کج و معوج داشته باشد؟ چرا انقدر پیچیده؟ چرا انقدر زشت؟ یا اصلا ساده‌ترین سوال: چرا این نشانه، که وسعت استفاده آن ملی و تعدد دیده شدن آن بی‌شمار است، را نباید یک طراح گرافیک واقعی کار کند؟

واقعا می‌شد! نمی‌شد؟

اگر می‌شد چی می‌شد؟ این می‌شد:

استاندارد ایران - مرتضی ممیز
علامت استاندارد ایران – طراح: مرتضی ممیز

طرح بالا را مقایسه کنید با آن طرح سیب؛ یک «S» ساده و بی‌خطر برای تقریبا همه‌ی طرح‌های بسته‌بندی؛ تازه تا جایی که می‌دانم آن نوشته «ایران» هم ابتدا در طرح نبوده و بعدا اضافه شده است. تازه این کار درست است که طرح مرتضی ممیز است، اما برای چند دهه قبل است و ما قرار بود پیشرفت کنیم و بهتر شویم. هان؟ نه؟ قرار نیست؟!

یک نمونه دیگر: نماد اعتماد الکترونیک

از این دست زگیل‌ها کم نیستند! یکی دیگر آنها «نماد اعتماد الکترونیکی کسب و کارهای اینترنتی» است که به اختصار به آن «eNAMAD» می‌گویند.

نماد اعتماد الکترونیکی
نماد اعتماد الکترونیکی

واقعا نمی‌دانم وضع این یکی بهتر است یا بدتر؛ باز هم همان فرم‌ کج و معوج! حتی نمی‌توانم بهش بگویم منحنی! انحنا هم حرمت دارد! حتی جرات نکردم درباره‌اش سرچ کنم ببینم در تحلیل آن چه نوشته‌اند، احتمالا ترکیبی از کلمه «نماد» و «e» مد نظر است؛ هر چه هست بگذریم. اما بدانیم که این هم گریه‌ی طراحان واقعی وب را در آورده است.

سیب سبز: نشان ایمنی و سلامت سازمان غذا و دارو
سیب سبز: نشان ایمنی و سلامت سازمان غذا و دارو
نشان ملی ثبت رسانه‌های دیجیتال
نشان ملی ثبت رسانه‌های دیجیتال

 

این حکایت برای بسیاری از نمونه‌های دیگر همسان است…

 

 

 

 

  • توضیح: عبارت «طرح PMS» در تصویر انتخاب شده برای این مطلب عینا وجود داشت و من آن را اضافه نکرده‌ام، تصویر عینا از وب‌سایت سازمان غذا و دارو برداشته شده است (این صفحه) و چه انتخاب اسم بی‌نظیری برای یک طرح وزارت بهداشتی است! علت انتخاب این تصویر برای این متن را اگر نمی‌دانید اینجا را بخوانید!

 

 

Close